Przyznawanie pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz na kontynuowanie nauki osobom opuszczającym placówki opiekuńczo-wychowawcze typu rodzinnego i socjalizacyjnego, domy pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, domy dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, rodziny zastępcze oraz schroniska dla nieletnich, zakłady poprawcze, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze lub młodzieżowe ośrodki wychowawcze

Pełnoletnim wychowankom rodzin zastępczych oraz placówek opiekuńczo-wychowawczych, przysługuje pomoc w usamodzielnieniu, polegająca na przyznaniu decyzją: pomocy pieniężnej na usamodzielnienie, jest to świadczenie jednorazowe; pomocy na kontynuowanie nauki, świadczenie  comiesięczne; pomocy rzeczowej np. zakup, wyposażenie mieszkania lub pomocy naukowych na potrzeby wychowanka. Przysługuje im również pomoc polegająca na pracy socjalnej, mająca na celu pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, pomoc w uzyskaniu mieszkania, pomoc w uzyskaniu przysługujących świadczeń.

Dla konkretnych przypadków, prowadzone jest na bieżąco w ramach pomocy w usamodzielnieniu działania w zakresie pracy socjalnej: opracowanie indywidualnych programów usamodzielnienia, pomoc w uzyskaniu należnych świadczeń oraz pomoc w uzyskaniu właściwych warunków mieszkaniowych.

Tego rodzaju  wsparcia w szczególności wymagają wychowankowie placówek opiekuńczo-wychowawczych, nie mogący liczyć na pomoc rodziny.

Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki jest przyznawana decyzją na okres 1 semestru, po przedstawieniu na początku semestru zaświadczenia ze szkoły, potwierdzającego fakt kontynuowania nauki przez wychowanka, na podstawie wywiadu środowiskowego, dokumentującego sytuację materialną osoby.  Do pomocy pieniężnej uprawnione są osoby, których dochód nie przekracza 200% kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.